Over de FlexBieb van IJburg

De jeugdherberg op het Timorplein ligt in het hart van de Indische buurt. Vroeger was het een technische school bedoeld voor schoolkinderen uit de armste klasse. De Maatschappij voor den Werkenden Stand wordt in 1912 geopend. Rinus Michels gaf er nog sportles. Mijn vrouw Sofie heeft weer voor een schitterende slaapplaats gezorgd, ik bevind me op korte fietsafstand van Pakhuis De Zwijger.

Er is zes uur tijd om te mogen en niks te moeten. In het Flevopark sta ik voor de Joodse begraafplaats, in café Chantilly eet ik romige taart. Alle straten hebben associaties met het koloniaal verleden van Nederland: de Molukkerstraat, het Javaplein, kinderdagverblijf De Molukkertjes, … Bij een koffiestop laat ik bij het bestellen mijn fiets even onbewaakt achter. Een onvergeeflijke zonde, een mirakel dat hij er nog staat, althans volgens Joop en Hicham. “Vijf jaar geleden zou ik in deze buurt niet dood willen gevonden worden”, zegt de vrouw die het gebak brengt. Daar moet toch ongetwijfeld een stuk perceptie mee te maken hebben. Met de zon op mijn smikkel lees ik wat pagina’s in Mijn Kleine Waanzin van Jan Brokken, een autobiografisch meesterwerk dat ik voor de tweede keer herlees. Over zijn extreme jeuk tijdens zijn kinderjaren, als zijn moeder uit Tolstoi voorlas: “Soms vond ik het heerlijk ziek te zijn. Ik hoefde niets meer, terwijl je zo vreselijk veel moet als je uit de voeten kunt. Ziekte bleek een zachtmoedige manier om aan alle verplichtingen te ontsnappen”. (p.219)

Ik zie veel Indonesiërs van de eerste en tweede generatie, een Senegalees op een autoped, Marokkanen met lange baarden aan de school die samen met kletsende moeders hun kroost opwachten. Ik zie ook een samentuin en een binnenspeeltuin die ooit verboden was voor niet-katholieke kinderen. Dat zijn de meest interessante bezoeken, diegene die net niet gepland zijn.

Via de Zeeburgdijk steek ik een zoveelste zalige fietsbrug over richting IJburg, een nieuwe woonwijk van pas tien jaar oud. Opgespoten land en voorheen deels een afvalstort. Als ik bovendien – tijdens het afrekenen van Naima El Bezaz en Astrid Roehmer – in de Flexbieb op een passionara zoals Anne-Marie bots, ben ik voor ik het weet opnieuw aan het gluren bij fijne buren.

De FlexBieb wordt door dertig vrijwilligers gerund. Je kan er boeken kopen en uitlenen, een koffie drinken, maar het is vooral de huiswerkbegeleiding die recent is opgestart en die leven in de brouwerij brengt. In de FlexBieb blijkt veel meer te zien dan wat ik nu kan zien. Het is net een mini-Vormingplus. Er zijn debatten over de Amerikaanse presidentsverkiezingen, een thema-avond over onderwijs in Amsterdam en Brussel, een dag van de duurzaamheid, een herfstborrel in het kader van ‘eigentijds nabuurschap’, …

Als ik voorzichtig deze blog ter sprake breng, komen de tongen pas goed los. Gaat er dan ook een Nederlander in België fietsen? Verdorie, dat is een goed idee. “Misschien moet jij dat doen, Anne-Marie“, kaats ik terug. Het scheelt niet veel of we prikken een datum om met enkele koorcursisten en Koot ’n Kazan, stilaan de huisgitarist van Vormingplus Waas-en-Dender, onze roadshow te komen voorstellen in hun buurtplek. We wisselen naamkaartjes uit en beloven contact te houden.

Nogmaals verdorie, misschien moet ik mijn baas op het werk en mijn bazin thuis vragen om hier een week te kamperen?

In café Joost ga ik mijn ontmoeting vieren met een Milk Stout van de ambachtelijke brouwerij De Prael. Iets in mij zegt me dat ik Anne-Marie en haar ruime club nog zal zien.

Er blijven ook veel vragen hangen:

  • Zijn de vrijwilligers van de FlexBieb in IJburg vragende partij voor een sterke overheidssteun? Zijn ze tevreden over hun faciliterende overheid?
  • Wat zijn de ruimere beleidsdoelstellingen van de Flexbieb? (volgens Anne-Marie moet ik daarvoor contact opnemen met Joris Vermeulen en saxofoonspeler George Ooman)
  • Is er een perfecte/geslaagde symbiose tussen de hoofdbibliotheek en de FlexBieb?

Wordt vervolgd.

Meer weten over de FlexBieb van IJburg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *